-
1.
med. psych. mimowolne powtarzanie usłyszanych dźwięków i słów, występujące u małych dzieci oraz w niektórych zaburzeniach psychicznych -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie -
Najstarsza z kobiet, 94-letnia pani Maria, słabiutkim głosem powtarza pytanie: jak się pani czuje? jak się pani czuje. - To echolalia.
źródło: NKJP: Maria Ziemianin: Nie radość, Gazeta Krakowska, 2001-08-11
U wielu autystycznych dzieci mówiących występuje echolalia [...]. Dziecko może powtarzać zasłyszane słowa natychmiast lub po jakimś czasie.
źródło: NKJP: Marta Ciemnoczołowska: 3 grudnia Europejskim Dniem Autyzmu, Polska Głos Wielkopolski, 2006-12-02
Cierpiał na echolalię, powtarzał po trzykroć ostatnie słowa.
źródło: NKJP: Piotr Pietucha: Stróż obłąkanych, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. echolalia
echolalie
D. echolalii
echolalii
neut echolalij
char C. echolalii
echolaliom
B. echolalię
echolalie
N. echolalią
echolaliami
Ms. echolalii
echolaliach
W. echolalio
echolalie
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. écholalie
gr. ēchṓ 'dźwięk, odgłos, echo' + gr. laliá 'gadanina'