papiestwo

Król frankoński bronił papiestwa przed zagrażającymi mu Longobardami (wyprawy 754, 756 r.), a ziemie zdobyte na Longobardach przekazywał w formie darowizny papiestwu.

źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996

Niektórych ludzi Kościoła irytuje, kiedy świeckie media pytają, czego można się spodziewać po nowo mianowanych dygnitarzach Watykanu i jak mogą oni wpłynąć na politykę papiestwa.

źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Prawa ręka Benedykta, Polityka, 2006-09-16

Magnat ten zdążył zasłynąć w stolicy papiestwa zarówno swoją uczonością, jak i nadzwyczaj ożywionymi stosunkami z rzymskim półświatkiem.

źródło: NKJP: Marian Brandys: Nieznany Książę Poniatowski, 1960

Chciał, aby rządzone przez niego Państwo Kościelne było jak najbardziej niezależne od cesarstwa. Niepokoił się także koniecznością obrony przed Saracenami, którzy dominowali wówczas w basenie Morza Śródziemnego i próbując powiększyć swój stan posiadania, sięgali z południowej Italii po tereny papiestwa.

źródło: Juan Maria Laboa: Od Cyryla do Ansgara - średniowieczni apostołowie, 2014-03-10 (histmag.org)

Większe państwa południowe, takie jak Bawaria i Wirtembergia, zachowały własne zarządy poczty i kolei, a Bawaria otrzymała prawo utrzymywania stosunków dyplomatycznych z papiestwem.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008