pelagianizm
-
rel. doktryna teologiczna z przełomu IV i V w., której propagatorem był mnich Pelagiusz, głosząca, że człowiek jest w stanie robić dobre, zasługujące na zbawienie uczynki sam, bez pomocy łaski bożej, a grzech pierworodny, popełniony przez Adama, nie przechodzi na jego potomstwo
-
Ms. lp wymawiany: [pelagianiźmie] lub [pelagianizmie].
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
hiperonimy: doktryna
-
Człowiek może więc o własnych siłach dojść do zbawienia, a łaska Boża stanowi tylko dodatkową pomoc w jego wysiłkach. Przeciwko tym poglądom, zwanym pelagianizmem, wypowiedział się w roku 418 synod w Kartaginie, uznając je za heretyckie.
źródło: NKJP: Arkadiusz Nocoń: Jan Kasjan, 2004
Nie można również poddawać się temu rozpowszechnionemu sposobowi myślenia i formułowania wskazań duchowych, które wychodzą z założenia, że idealnymi podmiotami przyjmowania sakramentów są tylko dorośli. Jest to tendencja, mająca swoje źródła w pelagianizmie i protestantyzmie.
źródło: NKJP: Sztuka spowiadania. Poradnik dla księży, 2010
Pelagianizm został potępiony przez dwa lokalne synody w Afryce Północnej (synody kartagińskie w 411r. i 418r.) i ostatecznie uznany ze herezję na Soborze w Efezie w 431 r.
źródło: NKJP: Internet
U podstaw pelagianizmu leży teoria dążąca do nadmiernego eksponowania ludzkiej niezależności i wolności. Dar łaski Bożej byłby, według niej, tylko dodatkową pomocą w realizacji tego, co wolność może uczynić sama z siebie.
źródło: Internet: wiara-odwazna.blogspot.com
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pelagianizm
pelagianizmy
D. pelagianizmu
pelagianizmów
C. pelagianizmowi
pelagianizmom
B. pelagianizm
pelagianizmy
N. pelagianizmem
pelagianizmami
Ms. pelagianizmie
pelagianizmach
W. pelagianizmie
pelagianizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. Pelagianism
fr. pélagianisme
niem. Pelagianismus
Od imienia Pelagius (354-420 lub 440), które nosił brytyjski mnich, głosiciel doktryny