luterański

Kardynał znajdował przyjemność w wypowiedziach najuczeńszych spośród nich i mnie także bardzo polubił, gdyż w przerwach pomiędzy daniami wykładałem biskupom owym nie tylko zagadnienia filozoficzne, lecz również tezy luterańskie, ukrywając jednak tymczasem moją życzliwość dla Lutra.

źródło: NKJP: Marek Borucki: Polacy w Rzymie: od czasów Mieszka I do Jana Pawła II, 1995

Tym sposobem poniekąd przygotował wystąpienie Lutra, choć później odżegnywał się od luterańskiej teologii, przede wszystkim od reformacyjnej koncepcji łaski.

źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973

Z jego inicjatywy w 1645 r. odbyło się kolokwium toruńskie - spotkanie teologów katolickich, luterańskich i kalwińskich, któremu przewodniczył kanclerz Jerzy Ossoliński.

źródło: NKJP: Alicja Dybkowska, Jan Żaryn, Małgorzata Żaryn: Polskie dzieje od czasów najdawniejszych do współczesności, 1994

Przez swój indywidualizm i biblijną duchowość przypominają oni zarówno reformę luterańską, jak i niderlandzką devotio moderna XV w.

źródło: NKJP: Daniel Olszewski: Dzieje chrześcijaństwa w zarysie, 1996