radykalizm

Kulturowy radykalizm postmodernizmu szedł w parze z radykalizmem społecznym i politycznym autorów uważanych za sztandarowych przedstawicieli tego nurtu.

źródło: NKJP: Józef Życiński: Ziarno samotności, 1997

Zdaniem Edwina Schura radykalizm w socjologii przestępczości jest zjawiskiem pożądanym, ale należy pamiętać, że powstał on z pewnych kierunków naukowych, które radykałowie uznają obecnie za tradycyjne lub konwencjonalne.

źródło: NKJP: Lech Falandysz: W kręgu kryminologii radykalnej, Studia Paedagogica I, 2008

Roman Dmowski był głównym ideologiem narodowego radykalizmu, czy też polskiego nacjonalizmu chrześcijańskiego.

źródło: NKJP: Internet, Dyskusja: Roman Dmowski, Wikipedia.pl, 2009-05-28

Sam oskarżony próbując ratować głowę utrzymywał, iż wykonywał zamachy na polecenie i pod presją bliżej niezidentyfikowanego osobnika nazwiskiem Bergmann, założyciela sekty religijnej, łączącej mistycyzm religijny z radykalizmem społecznym.

źródło: NKJP: Człowiek na torach, Dziennik Polski, 2000-05-20

[...] augustyńska zasada, że Kościół stale musi się odnawiać [...] znalazła najsilniejsze ogniwo w radykalizmie czeskiej prereformacji i reformacji.

źródło: NKJP: Tomas Halik; Przełożył Leszek Engelking: Bose nogi biskupa Wojciecha, Gazeta Wyborcza, 1997-06-07