burłak

Dziadek bowiem we wczesnej młodości był burłakiem i ciągnął brzegiem Wołgi ciężkie od towarów barki.

źródło: NKJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy czyli Pożegnanie z Mazurami, 1998

[...] Zdarza się, że trzeba jechać jeszcze dalej [...] na przykład - ciągnąć jak burłacy tratwy pod prąd 150-200 kilometrów przez dziewicze lasy (od Kołogrywu w górę), podczas gdy na tratwach leżą nieruchomo siwobrodzi starcy.

źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: Archipelag Gułag, Tom 3, 1998

[...] Polscy chłopi [...] śpiewają pieśń chóralną z melodią jako żywo przypominającą zawodzenia burłaków znad Wołgi.

źródło: NKJP: Koniec Polski, Dziennik Polski, 2001-09-14

To jego pieniądze pozwoliły wielu artystom drugiej połowy XIX wieku zerwać z produkcją salonowych landszaftów i uwiecznić, ku zgorszeniu wyższych sfer, sceny z życia pospólstwa, żebraków i kalek, katorżniczą pracę burłaków na Wołdze, okrucieństwa historii.

źródło: NKJP: Anna Żebrowska: Korespondencja Anny Żebrowskiej z Moskwy, Gazeta Wyborcza, 1995-04-19