-
2.
książk. osoba wykonująca trudne i skomplikowane czynności, które wymagają dużej wprawy w danej dziedzinie i mają na celu uzyskanie określonego rezultatu, niemożliwego do uzyskania w inny sposób -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
Prowadzenie drugiego domu oznacza bowiem podwójne raty ubezpieczeniowe, podwójne spłaty domu i samochodu. Mężczyzna musi być zawsze czujnym i przytomnym ekwilibrystą. Nie wolno mu pomylić imion dzieci i dat urodzin, musi pilnować notesu z telefonami [...].
źródło: NKJP: Podwójne życie pana Dupont, Gazeta Wyborcza, 1993-01-15
Azyniusz Gallus [...] był ekwilibrystą ironii, pochlebstwa i przekory, w chytrej formie rzucał ludziom prosto w oczy wyzywające uwagi, tak jednak, że nie można było rościć o nie pretensji ani w żaden sposób go przygwoździć.
źródło: NKJP: Jacek Bocheński: Tyberiusz Cezar, 2009
Nie lepiej dzieje się na estradzie, gdzie wprawdzie wciąż pojawiają się dawni ekwilibryści aluzji i paradoksów, ale budzą jednak już tylko uśmiech politowania.
źródło: NKJP: Zdzisław Pietrasik: Z kogo się śmiejecie, Polityka, 2001-03-31
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ekwilibrysta
ekwilibryści
ndepr ekwilibrysty
depr D. ekwilibrysty
ekwilibrystów
C. ekwilibryście
ekwilibrystom
B. ekwilibrystę
ekwilibrystów
N. ekwilibrystą
ekwilibrystami
Ms. ekwilibryście
ekwilibrystach
W. ekwilibrysto
ekwilibryści
ndepr ekwilibrysty
depr -
fr. équilibriste
niem. equilibrist
z łac. aequilībritās 'równowaga'