-
3.
pot. pejorat. ktoś młody, kto swoim brakiem doświadczenia budzi lekceważenie mówiącego -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
narodziny i dzieciństwo -
synonimy: szczeniak
-
Chodziłam za nim jako takie młodociane szczenię i miauczałam: panie profesorze, a jak to, a co, a jak to zrobić, a jak aktor dochodzi do roli?
źródło: NKJP: Elzbieta Podolska: Kobieta zwariowana, Gazeta Poznańska, 2005-03-04
[...] gdy wyprzedzi cię nieprzepisowo samochód [...], wszystko zależy od ciebie, co sobie pomyślisz. Trzeba sobie powiedzieć: może go głowa boli, może się mu coś pomyliło, może dopiero zaczyna jeździć, może to jakieś szczenię, które chce pokazać swojej dziewczynie, jak umie jeździć [...].
źródło: NKJP: Do kierowców, Dziennik Polski, 2000-09-09
„Pamiętam ich jako szczenięta! Strasznie się zmienili. Są... są...” - plątał się, nieszczęśliwy i rozgoryczony, nie mogąc znaleźć odpowiedniego określenia na swe rozczarowanie. Wreszcie dokończył [...]: „Są dorośli!”
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. szczenię
szczenięta
D. szczenięcia
szczeniąt
C. szczenięciu
szczeniętom
B. szczenię
szczenięta
N. szczenięciem
szczeniętami
Ms. szczenięciu
szczeniętach
W. szczenię
szczenięta
-
psł. *ščenę (D. l.p. ščenęte) 'potomek psa (wilka, lisa)'
Rzeczownik z przyrostkiem *-ęt- od niezachowanego w językach słowiańskich podstawowego psł. *ščenъ 'młode zwierzę'.