krajczy
-
w dawnej Polsce: urzędnik dworski, do którego zadań należało krojenie potraw przeznaczonych dla króla i jego rodziny lub magnata, próbowanie ich i podawanie
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
urzędy i ich funkcjonowanie -
- krajczy koronny
-
Nakryty przez stolnika stół przejmował krajczy [...].
źródło: NKJP: AMK: Wokół stołu, Dziennik Polski, 2005-08-20
Pracę swą krajczy wykonywał nieśpiesznie, toteż uczty trwały dosyć długo.
źródło: Intetrnet: iwlanow-palac.pl
Po śmierci swego mocodawcy (28 VI 1501 r.) objął urząd starosty sieradzkiego. Z rąk króla Aleksandra otrzymał ponadto godność krajczego nadwornego [...] i urząd starosty generalnego Wielkopolski, który sprawował do 1508 r.
źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w.: magnifici et generosi, 1998
Syn Stanisława Hieronim, krajczy królowej, wielkorządca krakowski i podkanclerzy koronny, pan także możny, a bardziej jeszcze dumny, podejmował w Radziejowicach w czerwcu 1642 roku króla Władysława IV [...].
źródło: NKJP: Maria Irena Kwiatkowska i in.: Znane i nieznane: rezydencje, ludzie, wydarzenia , 2001
W przypadku średniego syna wojewody kijowskiego - Konstantego, heraldyk wspomniał wprawdzie, że objął on po ojcu urząd starosty włodzimierskiego, później zaś został krajczym, a następnie podczaszym Wielkiego Księstwa Litewskiego, ale najwięcej miejsca poświęcił jego konwersji z prawosławia na katolicyzm.
źródło: NKJP: Lidia Gruntowska: Dzieje rodu książąt Ostrogskich w świetle „Herbarza” Kaspra Niesieckiego, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. krajczy
krajczowie
krajczy
ndepr krajcze
depr D. krajczego
krajczych
C. krajczemu
krajczym
B. krajczego
krajczych
N. krajczym
krajczymi
Ms. krajczym
krajczych
W. krajczy
krajczowie
krajczy
ndepr krajcze
depr -
+ krajczy + (JAKI) -
Zob. krajać