-
1.b
muzyka do mazura - tańca -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
zwyczaje i obyczaje -
synonimy: mazurek
-
Widząc, że nie trafię do nich słowami, kazałam pianiście, żeby mi zagrał mazura, i zatańczyłam. Wtedy zamilkli z otwartymi ustami i zaczęli słuchać.
źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998
Tradycją jest granie mazura ze „Strasznego dworu” lub z „Halki” w pierwszych minutach Nowego Roku; witaliśmy tak nawet trzecie tysiąclecie wśród fajerwerków przed Pałacem Kultury.
źródło: NKJP: Dorota Szwarcman: Ten straszny Moniuszko, Polityka nr 2403, 2003-05-31
I chociaż to nie dźwięki mazura towarzyszą pląsom wczasowiczów, wykonują oni przecież „góralskie tańce” - wiadomo, ogniste, pełne junackiego zapału i siły - ale tańczą też beguine'a [...].
źródło: NKJP: red. Siwicka Dorota, Bieńczyk Marek, Nawarecki Aleksander: Szybko i szybciej, 1996
Zacząłem go czytać z zainteresowaniem, gdy nagle za moimi plecami, zupełnie jakby to było we śnie, nie naprawdę, odezwały się dźwięki żwawego mazura, granego przez duży zespół symfoniczny. Długa, ale wyraźnie mazurowa, synkopowana fraza zalewała całą ulicę.
źródło: NKJP: Zbigniew Raszewski: Raptularz (1965-67), 1967
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. mazur
mazury
D. mazura
mazurów
C. mazurowi
mazurom
B. mazura
mazury
N. mazurem
mazurami
Ms. mazurze
mazurach
W. mazurze
mazury
-
Wyraz zawiera rdzeń maz-, obecny zarówno w mazać, jak i w nazwach Mazowsze i Mazury; motywacją semantyczną nazw tych nizinnych krain była ich pierwotna błotnistość; związek semantyczny z Mazowszem; zob. mazać, Mazowsze