pejoratyw
-
książk. wyraz używany w celu wyrażenia negatywnej oceny kogoś lub czegoś
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
hiperonimy: wyraz
-
Co do Murzyna to uważam, że nie jest to pejoratyw, tylko polskie określenie rasy czarnej.
źródło: NKJP: Internet
W odniesieniu do wzajemnie wspierających się gigantów zaczęto nawet używać pejoratywu „Wintel”. Cechą szczególną Wintela były wysokie ceny. To tylko powiększało niechęć.
źródło: NKJP: Olaf Szewczyk: Jabłko kaput?, Ozon nr 9, 2005
Fallaci skarży się na epitet „rasistka”. Nie czuje się rasistką. Czymże innym jest jednak rasizm, jeśli nie uogólnianiem pejoratywów. Był Żyd bankier, więc wszyscy Żydzi to krwiopijcy. Cygan ukradł, więc wszyscy Cyganie to złodzieje i społeczny margines.
źródło: NKJP: Ludwik Stomma: Bić Araba!, Polityka nr 2320, 2001-10-20
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pejoratyw
pejoratywy
D. pejoratywu
pejoratywów
C. pejoratywowi
pejoratywom
B. pejoratyw
pejoratywy
N. pejoratywem
pejoratywami
Ms. pejoratywie
pejoratywach
W. pejoratywie
pejoratywy
-
fr. péjoratif
z łac. pēior 'gorszy'