-
3.
miejsce będące źródłem szerzenia się jakichś zjawisk -
[rossadnik]
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości przestrzeni
miejsce i jego usytuowanie w przestrzeni -
Telewizja z Hongkongu, ongiś główny rozsadnik obyczajowej i politycznej zarazy, od czasu przyłączenia brytyjskiej enklawy jest pod delikatną kontrolą Pekinu.
źródło: NKJP: Włodzimierz Kalicki: CHINY 8, Gazeta Wyborcza, 1998-06-12
Wszystko, co tutaj czynili Grzymisława, Leszek Biały, święta Salomea, Jagiełło, jest do dziś dnia aktualne. Po wielkich postaciach piastowskich nikt inny wielki tymi brzegami nie chodził, i to, co oni tutaj czynili i co zbudowali, jest jeszcze po czasy nasze rozsadnikiem życia i gniazdem pracy.
źródło: NKJP: Jarosław Iwaszkiewicz: Wenecja i inne szkice, 2008
O skłanianiu się autora w stronę konserwatyzmu świadczy także żywy w jego publicystyce i prozie pogląd, że wielkomiejskie skupisko jest swoistym rozsadnikiem niemoralności i ateizmu, nie znanym jeszcze w miasteczku i drobnoszlacheckiej wsi.
źródło: NKJP: Anna Wereszczyńska: Ostatni Mohikanin drobnej szlachty i niezrównany monografista Żydów. Żywot Klemensa Junoszy-Szaniawskiego, 2008
Łaźnie publiczne istniały już tylko w większych miastach, a w 2. poł. XVII w. popadły w ruinę; niektórzy historycy i epidemiolodzy uznają je za główne rozsadniki chorób zakaźnych, zwłaszcza że korzystali z nich również bezpłatnie miejscy żebracy
źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozsadnik
rozsadniki
D. rozsadnika
rozsadników
C. rozsadnikowi
rozsadnikom
B. rozsadnik
rozsadniki
N. rozsadnikiem
rozsadnikami
Ms. rozsadniku
rozsadnikach
W. rozsadniku
rozsadniki
-
+ rozsadnik + (CZEGO) -
Od: przedrostkowych czasowników rozsadzić / rozsadzać; zob. sadzić