-
2.
filoz. w średniowieczu: pogląd filozoficzny, którego zwolennicy głosili, że pojęcia ogólne funkcjonują jedynie w ludzkim umyśle i nie są częścią konkretnych rzeczy -
Ms. lp wymawiany: [konceptualizmie] lub [konceptualiźmie].
-
[konceptu-alizm] lub [konceptu-alism]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
hiperonimy: nominalizm
-
W średniowieczu pojawiła się w ramach filozofii chrześcijańskiej inna koncepcja, zwana konceptualizmem.
źródło: NKJP: Roman Murawski: Filozofia matematyki: zarys dziejów, 1986
Gdy porówna się obie teorie, sermonizm Abelarda i konceptualizm, można zauważyć ważne różnice. Abelard nie mówił nic o psychice i o istnieniu rzeczy ogólnych jako pojęć w psychice, dla niego powszechniki to nie pojęcia, lecz wyrazy.
źródło: Internet: Anna Jaroszewska: Spór o uniwersalia, Filozofia Publiczna i Edukacja Demokratyczna, tom I, nr 2, 2012
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konceptualizm
konceptualizmy
D. konceptualizmu
konceptualizmów
C. konceptualizmowi
konceptualizmom
B. konceptualizm
konceptualizmy
N. konceptualizmem
konceptualizmami
Ms. konceptualizmie
konceptualizmach
W. konceptualizmie
konceptualizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. conceptualism
fr. conceptualisme
niem. Konzeptualismus