-
1.
szt. nurt w sztuce XX wieku, którego przedstawiciele skupiają się na pokazywaniu intelektualnego procesu twórczego, prowadzącego do powstania dzieła -
Ms. lp wymawiany: [konceptualizmie] lub [konceptualiźmie].
-
[konceptu-alizm] lub [konceptu-alism]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
prądy, kierunki i kategorie artystyczne -
Rozwój sztuki poza obrazem i poza przedmiotem, jakiemu dało początek pojawienie się konceptualizmu w końcu lat sześćdziesiątych, ostatecznie podważa tradycyjne rozumienie rzeźby.
źródło: NKJP: Andrzej Sawicki: Warsztat rzeźbiarski, Dziennik Polski, nr 83, 1980
Z pewnością konceptualizm jest trudny w odbiorze, wymaga od widza dużej koncentracji i myślenia, a nie podziwiania. Jednak totalne ignorowanie tradycyjnego warsztatu sprawia, że trudno poddaje się on obiektywnym kryteriom oceny [...].
źródło: NKJP: Piotr Sarzyński: 10 kluczy do współczesnej sztuki, Polityka, 2006-03-25
To, co nastąpiło po konceptualizmie - postmodernizm - nazwać można rehabilitacją tradycji artystycznych, czyli nawrotem do sztuki dawnej czy też sztuki już zrealizowanej.
źródło: NKJP: Maria Gołaszewska: Estetyka pięciu zmysłów, 1997
Przyszedł do mnie jako student z dokumentacją prac. Bardzo odbiegały od konserwatywnych standardów przyjętych na krakowskiej ASP. Z jednej strony demonstracyjnie banalne, ale równocześnie mające posmak konceptualizmu. Na przykład namalował pędzel, którym namalował ów pędzel.
źródło: NKJP: Piotr Sarzyński: Malarz z Loch Ness, Polityka, nr 3, 2007-12-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konceptualizm
konceptualizmy
D. konceptualizmu
konceptualizmów
C. konceptualizmowi
konceptualizmom
B. konceptualizm
konceptualizmy
N. konceptualizmem
konceptualizmami
Ms. konceptualizmie
konceptualizmach
W. konceptualizmie
konceptualizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. conceptualism
fr. conceptualisme
niem. Konzeptualismus