-
w sposób znamionujący radość, dumę lub satysfakcję ze zwycięstwa, sukcesu albo z przewagi nad kimś
-
-
[trjumfujonco] lub [trjũfujonco], lub [tryjumfujonco], lub [tryjũfujonco], rzadziej [trijumfujonco] lub [triũfujonco]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia
-
-
- krzyczeć, oznajmiać, spoglądać, patrzeć, uśmiechać się, wołać tryumfująco
-
|
Dantzig zamilkł i tryumfująco spojrzał na zebranych. Istotnie, nie można się było z nim nie zgodzić.
źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Słowa obcego, 1998
|
|
Zbliżywszy się do jednej z szaf, wydobył z niej jakieś gliniane naczynie i podniósł je do góry. - Podziwiaj! - rzekł tryumfująco.
źródło: KWSJP: Teodor Jeske-Choiński: Ostatni Rzymianie, 1958
|
|
Znalazłam guzek. – Jest! – krzyknęłam niemal tryumfująco.
źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Moja teczka, 2006
|
|
Lampart zawarczał tryumfująco. Jeszcze raz zatopił okrutne kły w ramieniu człowieka.
źródło: KWSJP: Ada Wińcza: Opowieści z sawanny i buszu, 1981
|
-
-
CHRONOLOGIZACJA:
SJPWar
SJPDor
SJPSz
ISJP
PSWP
USJP
Data ostatniej modyfikacji: 08.09.2010