tryumfująco

częściej triumfująco

  • w sposób znamionujący radość, dumę lub satysfakcję ze zwycięstwa, sukcesu albo z przewagi nad kimś
  • [trjumfujonco] lub [trjũfujonco], lub [tryjumfujonco], lub [tryjũfujonco], rzadziej [trijumfujonco] lub [triũfujonco]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

  • synonimy:  triumfalnie
    tryumfalnie
    • krzyczeć, oznajmiać, spoglądać, patrzeć, uśmiechać się, wołać tryumfująco
  • Dantzig zamilkł i tryumfująco spojrzał na zebranych. Istotnie, nie można się było z nim nie zgodzić.

    źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Słowa obcego, 1998

    Zbliżywszy się do jednej z szaf, wydobył z niej jakieś gliniane naczynie i podniósł je do góry. - Podziwiaj! - rzekł tryumfująco.

    źródło: KWSJP: Teodor Jeske-Choiński: Ostatni Rzymianie, 1958

    Znalazłam guzek. – Jest! – krzyknęłam niemal tryumfująco.

    źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Moja teczka, 2006

    Lampart zawarczał tryumfująco. Jeszcze raz zatopił okrutne kły w ramieniu człowieka.

    źródło: KWSJP: Ada Wińcza: Opowieści z sawanny i buszu, 1981

  • część mowy: przysłówek

  • Od: tryumfować, triumf

CHRONOLOGIZACJA:
SJPWar
SJPDor
SJPSz
ISJP
PSWP
USJP
Data ostatniej modyfikacji: 08.09.2010