-
2.
cecha kogoś, kto jest euforyczny - skłonny do euforii -
[eu̯-foryczność]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
Czasami zauważam zbytnią euforyczność wśród recenzentów. Odniosłem wrażenie, że nie istnieją soundtracki kiepskie. Wszystkie są dobre, średnie albo wybitne. Czy tak jest w istocie???? My recenzenci boimy się krytykować [...].
źródło: Internet: soundtracks.pl/reviews.php?op
Można Goldblattowi zarzucić nadmierną euforyczność, ale trudno nie przyznać mu racji.
źródło: Internet: film.wp.pl
I wszystko w porządku, dopóki nie zatruwa Pan tą swoją nadmierną euforycznością i rozedrganiem życia swoich bliskich.
źródło: Internet: menstream.pl › Reportaże i wywiady
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. euforyczność
euforyczności
D. euforyczności
euforyczności
C. euforyczności
euforycznościom
B. euforyczność
euforyczności
N. euforycznością
euforycznościami
Ms. euforyczności
euforycznościach
W. euforyczności
euforyczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. euforyczny