-
1.
lit. wywodzący się z Francji prąd w poezji drugiej połowy dziewiętnastego wieku, kładący nacisk na refleksyjność i obiektywizm opisu oraz tworzenie utworów wyrafinowanych pod względem formy -
Ms. lp wymawiany: [parnasiźmie] lub [parnasizmie].
-
[parnasism] lub [parnasizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
prądy, kierunki i kategorie artystyczne -
[...] co pewien czas dochodzą do głosu w sztuce i w kulturze wartości i tendencje klasyczne (racjonalizm, kult starożytności, skłonność do formalnego konwencjonalizmu i rygoryzmu), w dobie odrodzenia, w klasycyzmie i pseudoklasycyzmie, w parnasizmie i realizmie.
źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994
Szkoła parnasizmu szybko wykroczyła poza granice Francji. Związany z tym nurtem był również brazylijski poeta Olavo Bilac.
źródło: NKJP: Internet
Przyjmując rozróżnienie materii poetyckiej na materię „twardą” [...] i „miękką” [...], oddzielił po prostu Gautiera i Heredię od skłonnych adaptować chwyty symboliczne późnych kontynuatorów parnasizmu.
źródło: NKJP: Jarosław Marek Rymkiewicz: Myśli różne o ogrodach, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. parnasizm
parnasizmy
D. parnasizmu
parnasizmów
C. parnasizmowi
parnasizmom
B. parnasizm
parnasizmy
N. parnasizmem
parnasizmami
Ms. parnasizmie
parnasizmach
W. parnasizmie
parnasizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. parnassism
fr. parnassisme
niem. Parnassismus
z gr. Parnassós 'pasmo górskie w Grecji, uważane przez starożytnych za jedną z siedzib Apollina i muz; symbol poezji'
Od: Nazwa parnasizm pochodzi od wydanej w 1866 r. fr. antologii poetyckiej pt. "Le Parnasse contemporain" 'Parnas współczesny’.