dydaktyczność
-
cecha czegoś, co ma na celu kształtowanie u jakiejś osoby właściwych postaw lub poglądów poprzez pouczanie jej lub dawanie wzorów do naśladowania
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata -
- nadmierna dydaktyczność
- dydaktyczność przedstawienia, przysłów, tekstu
- przejaw dydaktyczności
- coś razi/zraziło dydaktycznością
-
W ustawie nie ma żadnych sankcji prawnych dla dyskryminujących kobiety czy mężczyzn. - W kwestiach kulturowych nie można ustanawiać sankcji. Głównym walorem tej ustawy - oprócz politycznego - ma być jej dydaktyczność. Trzeba zmienić przyzwyczajenia. W ławie, w której do tej pory siedzieli przede wszystkim mężczyźni, trzeba zrobić trochę więcej miejsca dla kobiet.
źródło: NKJP: Więcej miejsca dla kobiet, Dziennik Polski, 2002-12-30
[...] właściwością przysłów jest ich dydaktyczność. Przysłowia nie tyko bawią, nie tylko niosą ludową mądrość, ale również uczą.
źródło: Internet: is.muni.cz/th/
Pisząc o rodzinie wychowującej dziecko z zespołem Downa, łatwo można wpaść na melodramatyczne mielizny, uderzyć w rozczulające tony, zrazić nadmierną dydaktycznością.
źródło: Internet: .e-splot.pl
Brak kontroli nad sobą, nad nałogiem jest zgubny w skutkach dla bohaterów. To będzie jedyny przejaw dydaktyczności tego przedstawienia.
źródło: Internet: .teatralia.com.pl
Kiedy dawno temu, jeszcze w ubiegłym wieku, poznawałem teksty Jerzego Kulińskiego, od początku fascynowała mnie ich dydaktyczność.
źródło: Internet: kulinski.navsim.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dydaktyczność
dydaktyczności
D. dydaktyczności
dydaktyczności
C. dydaktyczności
dydaktycznościom
B. dydaktyczność
dydaktyczności
N. dydaktycznością
dydaktycznościami
Ms. dydaktyczności
dydaktycznościach
W. dydaktyczności
dydaktyczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. dydaktyczny