-
1.
w mitologii greckiej i rzymskiej piękna, młoda boginka zamieszkująca lasy, wody lub groty -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy -
hiperonimy: boginka
-
- nimfa leśna; nimfy wodne
-
Nimfy nie były niewinne ani bierne - mogły zwodzić i przyprawiać o szaleństwo zakochanych mężczyzn.
źródło: NKJP: Jan Tomkowski: Ciemne skrzydła Ikara. Eseje o rozpaczy, 2009
Proteusz, zgodnie z grecką mitologią, był synem boga Okeanosa i nimfy Tetydy, obdarzonym zdolnością zmieniania swojej postaci.
źródło: NKJP: Edwin Bendyk: Miłość, wojna, rewolucja: szkice na czas kryzysu, 2009
Arachne zasłynęła mistrzostwem w tkaniu i haftowaniu. Zbiegały się nimfy z okolicy, żeby jej dziełom się przyglądać.
źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian, 2008
Dziki bóg postanowił posiąść nimfę bez zwłoki, tak jak to czynił wcześniej z innymi boginkami. Ta jednak, zamiast mu ulec, rzuciła się do ucieczki.
źródło: NKJP: Tomasz Lippoman: Legenda o Królowej Drzew, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 2006-04-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nimfa
nimfy
D. nimfy
nimf
C. nimfie
nimfom
B. nimfę
nimfy
N. nimfą
nimfami
Ms. nimfie
nimfach
W. nimfo
nimfy
-
łac. nympha 'boginka'
z gr. nýmphē 'narzeczona; bratanica; dziewczyna; młoda kobieta; nimfa'
W mitologii greckiej córki Zeusa, piękne, śmiertelne, choć długowieczne boginki, reprezentujące boskie siły przyrody.