pokleić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

klejąc, wykonać wiele egzemplarzy czegoś

[pokleić] lub pot. [poklejić]

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

czynności związane z przyrządzaniem jedzenia

Choinkę ubrałam! Pierogi pokleiłam! Prezenty spakowane!

źródło: Internet: facebook.com

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokleiłem +(e)m pokleił	pokleiłam +(e)m pokleiła	pokleiłom +(e)m pokleiło	pokleiliśmy +(e)śmy pokleili	pokleiłyśmy +(e)śmy pokleiły
2 os.	pokleiłeś +(e)ś pokleił	pokleiłaś +(e)ś pokleiła	pokleiłoś +(e)ś pokleiło	pokleiliście +(e)ście pokleili	pokleiłyście +(e)ście pokleiły
3 os.	pokleił	pokleiła	pokleiło	pokleili	pokleiły

bezosobnik: poklejono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		poklejmy
2 os.	poklej	poklejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokleiłbym bym pokleił	pokleiłabym bym pokleiła	pokleiłobym bym pokleiło	pokleilibyśmy byśmy pokleili	pokleiłybyśmy byśmy pokleiły
2 os.	pokleiłbyś byś pokleił	pokleiłabyś byś pokleiła	pokleiłobyś byś pokleiło	pokleilibyście byście pokleili	pokleiłybyście byście pokleiły
3 os.	pokleiłby by pokleił	pokleiłaby by pokleiła	pokleiłoby by pokleiło	pokleiliby by pokleili	pokleiłyby by pokleiły

bezosobnik: poklejono by

bezokolicznik: pokleić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pokleiwszy

gerundium: poklejenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: poklejony

+

pokleić

+

CO

Zob. klej