demobilizować (pułk) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przenosić do rezerwy żołnierzy, którzy byli powołani do udziału w walce zbrojnej

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

	antonimy:	mobilizować
	hiperonimy:	rozbrajać

	Tam pan Franciszek zgłosił się do francuskiego biura demobilizującego żołnierzy, gdzie po wciągnięciu na listę, wypłacono mu odprawę. źródło: NKJP: Paweł Stachnik: Pana Franciszka wojenna epopeja, Dziennik Polski, 2008-03-13
	Trzeba też będzie znaleźć jakieś zajęcie dla demobilizowanych blisko stu tysięcy partyzantów. źródło: NKJP: Wojciech Jankowski: Afryka na granicy, Gazeta Wyborcza, 1993-05-05
	Francuzi demobilizowali własne oddziały, a ich uzbrojenie przekazywali polskiej armii. źródło: NKJP: Z trzech obcych armii, Dziennik Polski, 2001-11-10
	Początkowo w roli kadry obsadzano dawnych oficerów armii URL i UHA, jednak później ze względu na ich wiek trzeba było ich częściowo demobilizować, a częściowo kierować do pracy sztabowej. źródło: NKJP: Internet
	Będąc jeszcze w wojsku, w Krakowie, zapisałem się na kursy w Akademii Handlowej. Żołnierzom odchodzącym do cywila umożliwiano w ten sposób zdobycie zawodu. W 1921 roku zaczęto w pierwszej kolejności demobilizować ochotników. A ja w ewidencji 20. pułku piechoty zapisany byłem jako ochotnik. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	demobilizowałem +(e)m demobilizował	demobilizowałam +(e)m demobilizowała	demobilizowałom +(e)m demobilizowało	demobilizowaliśmy +(e)śmy demobilizowali	demobilizowałyśmy +(e)śmy demobilizowały
2 os.	demobilizowałeś +(e)ś demobilizował	demobilizowałaś +(e)ś demobilizowała	demobilizowałoś +(e)ś demobilizowało	demobilizowaliście +(e)ście demobilizowali	demobilizowałyście +(e)ście demobilizowały
3 os.	demobilizował	demobilizowała	demobilizowało	demobilizowali	demobilizowały

bezosobnik: demobilizowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę demobilizował będę demobilizować	będę demobilizowała będę demobilizować	będę demobilizowało będę demobilizować	będziemy demobilizowali będziemy demobilizować	będziemy demobilizowały będziemy demobilizować
2 os.	będziesz demobilizował będziesz demobilizować	będziesz demobilizowała będziesz demobilizować	będziesz demobilizowało będziesz demobilizować	będziecie demobilizowali będziecie demobilizować	będziecie demobilizowały będziecie demobilizować
3 os.	będzie demobilizował będzie demobilizować	będzie demobilizowała będzie demobilizować	będzie demobilizowało będzie demobilizować	będą demobilizowali będą demobilizować	będą demobilizowały będą demobilizować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		demobilizujmy
2 os.	demobilizuj	demobilizujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	demobilizowałbym bym demobilizował	demobilizowałabym bym demobilizowała	demobilizowałobym bym demobilizowało	demobilizowalibyśmy byśmy demobilizowali	demobilizowałybyśmy byśmy demobilizowały
2 os.	demobilizowałbyś byś demobilizował	demobilizowałabyś byś demobilizowała	demobilizowałobyś byś demobilizowało	demobilizowalibyście byście demobilizowali	demobilizowałybyście byście demobilizowały
3 os.	demobilizowałby by demobilizował	demobilizowałaby by demobilizowała	demobilizowałoby by demobilizowało	demobilizowaliby by demobilizowali	demobilizowałyby by demobilizowały

bezosobnik: demobilizowano by

bezokolicznik: demobilizować

imiesłów przysłówkowy współczesny: demobilizując

gerundium: demobilizowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: demobilizujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: demobilizowany

odpowiednik aspektowy: zdemobilizować

+

demobilizować

+

KOGO

fr. demobilser

niem. demobilisieren