tytulatura

Po gnieźnieńskiej koronacji zmieniła się oficjalna tytulatura króla. Teraz był on „rex Bohemie et Polonie” [...].

źródło: NKJP: Marek Kazimierz Barański: Dynastia Piastów w Polsce, 2005

Harry – a według tytulatury służbowej „podporucznik Wales” – zadeklarował już, że w razie skierowania jego jednostki do walki będzie chciał pełnić swe funkcje dowódcze.

źródło: NKJP: Bartosz Trzebiatowski: Krew na placu, Głos Wielkopolski, 2007-03-06

Aleksy Michajłowicz (1629-1676) zaczął się oficjalnie nazywać carem, władcą i wielkim księciem, jedynowładcą całej Wielkiej, Małej i Białej Rosji - przyjmując tytulaturę, której uznania konsekwentnie odmawiała jego poprzednikom dyplomacja Rzeczypospolitej od pocz. XVII w.

źródło: NKJP: Urszula Augustynia: Historia Polski 1572-1795, 2008

Także w tytulaturze umniejszano jego rangę, określając go odtąd nie namiestnikiem, a „głównym naczelnikiem kraju”.

źródło: NKJP: Wojciech Witkowski: Historia administracji w Polsce 1764-1989, 2007