powygłupiać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

spędzić pewien czas, zachowując się niepoważnie dla własnej rozrywki albo po to, by kogoś rozśmieszyć lub rozbawić

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Czas wolny

rozrywka

	Praca z dziećmi jest zawsze fantastyczna. Zdarzają się momenty, kiedy jest to trudne, bo dzieci na planie bardzo szybko się nudzą. Wtedy wystarczy z nimi pożartować, czasem powygłupiać się i wtedy dzieciaki są znów pełne energii. źródło: NKJP: Aneta Mikulska, Lokalna, 2002-03-31
	Trzy dni wcześniej w sieci wystartowało dwóch Włochów polonistów. [...] zabawnie kalecząc polszczyznę, przedstawili się, powygłupiali, po czym puścili nagrania młodych stołecznych zespołów. źródło: NKJP: Agnieszka Rasmus-Zgorzelska: Blogi na fali, Ozon, 2005
	Przywołała czas międzywojennych kabaretów - szlagiery Ordonki, Zuli Pogorzelskiej, Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, monologi Jurandota i Tuwima - stylowo, z wdziękiem, z wyczuciem epoki. - Znowu się powygłupiam - mówi [...] skromnie. źródło: NKJP: Służba, dziedzictwo i kolia, Dziennik Polski, 2001-07-21
	Na wyjazdach szkolnych tak się w autobusach przeważnie rozmieszczają - na przodzie dziewczyny i wychowawcy, a na końcu chłopcy, którzy chcą sobie pożartować i powygłupiać się, niekoniecznie pod okiem wychowawcy [...]. źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Tuż przed dorosłością, Polityka, 2005-10-15

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	powygłupiałem się +(e)m się powygłupiał	powygłupiałam się +(e)m się powygłupiała	powygłupiałom się +(e)m się powygłupiało	powygłupialiśmy się +(e)śmy się powygłupiali	powygłupiałyśmy się +(e)śmy się powygłupiały
2 os.	powygłupiałeś się +(e)ś się powygłupiał	powygłupiałaś się +(e)ś się powygłupiała	powygłupiałoś się +(e)ś się powygłupiało	powygłupialiście się +(e)ście się powygłupiali	powygłupiałyście się +(e)ście się powygłupiały
3 os.	powygłupiał się	powygłupiała się	powygłupiało się	powygłupiali się	powygłupiały się

bezosobnik: powygłupiano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		powygłupiajmy się
2 os.	powygłupiaj się	powygłupiajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	powygłupiałbym się bym się powygłupiał	powygłupiałabym się bym się powygłupiała	powygłupiałobym się bym się powygłupiało	powygłupialibyśmy się byśmy się powygłupiali	powygłupiałybyśmy się byśmy się powygłupiały
2 os.	powygłupiałbyś się byś się powygłupiał	powygłupiałabyś się byś się powygłupiała	powygłupiałobyś się byś się powygłupiało	powygłupialibyście się byście się powygłupiali	powygłupiałybyście się byście się powygłupiały
3 os.	powygłupiałby się by się powygłupiał	powygłupiałaby się by się powygłupiała	powygłupiałoby się by się powygłupiało	powygłupialiby się by się powygłupiali	powygłupiałyby się by się powygłupiały

bezosobnik: powygłupiano by się

bezokolicznik: powygłupiać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: powygłupiawszy się

gerundium: powygłupianie się

Zob. głupi