pogłupieć (na czyjś widok) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pot. jeden po drugim stracić rozsądek lub rozeznanie w czymś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

Bez osłony piechoty czołgiści pogłupieli w wąskich uliczkach.

źródło: NKJP: Stanisław Jankowski: Czołgi idą na Grodno, Gazeta Krakowska, 2001-09-07

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pogłupiałem +(e)m pogłupiał	pogłupiałam +(e)m pogłupiała	pogłupiałom +(e)m pogłupiało	pogłupieliśmy +(e)śmy pogłupieli	pogłupiałyśmy +(e)śmy pogłupiały
2 os.	pogłupiałeś +(e)ś pogłupiał	pogłupiałaś +(e)ś pogłupiała	pogłupiałoś +(e)ś pogłupiało	pogłupieliście +(e)ście pogłupieli	pogłupiałyście +(e)ście pogłupiały
3 os.	pogłupiał	pogłupiała	pogłupiało	pogłupieli	pogłupiały

bezosobnik: pogłupiano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pogłupiejmy
2 os.	pogłupiej	pogłupiejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pogłupiałbym bym pogłupiał	pogłupiałabym bym pogłupiała	pogłupiałobym bym pogłupiało	pogłupielibyśmy byśmy pogłupieli	pogłupiałybyśmy byśmy pogłupiały
2 os.	pogłupiałbyś byś pogłupiał	pogłupiałabyś byś pogłupiała	pogłupiałobyś byś pogłupiało	pogłupielibyście byście pogłupieli	pogłupiałybyście byście pogłupiały
3 os.	pogłupiałby by pogłupiał	pogłupiałaby by pogłupiała	pogłupiałoby by pogłupiało	pogłupieliby by pogłupieli	pogłupiałyby by pogłupiały

bezosobnik: pogłupiano by

bezokolicznik: pogłupieć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pogłupiawszy

gerundium: pogłupienie