parenchyma
-
biol. podstawowa, żywa tkanka w organach roślinnych lub zwierzęcych, wypełniająca znaczną ich część
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
budowa i funkcjonowanie roślin
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
budowa i funkcjonowanie organizmów zwierzęcych -
- parenchyma korowa, rdzeniowa; wewnętrzna
- parenchyma mózgu, płuc; płazińców
- komórki, warstwa parenchymy
-
W parenchymie tasiemców, a zwłaszcza ich larw, występują często ciałka wapienne [...] o nieznanej dotychczas funkcji.
źródło: NKJP: Teresa Pojmańska, Danuta Cielecka: Tasiemce (Cestoda) związane ze środowiskiem wodnym : (ze 172 rysunkami w tekście), 2001
Parenchyma płazińców jest gąbczastą masą zawierającą dość luźno powiązane ze sobą komórki. Spełniają one czynności takie jak gromadzenie zapasów pokarmowych i rozprowadzanie drogą osmozy produktów trawienia pokarmu.
źródło: NKJP: Intenet
Organizmami nie posiadającymi jamy ciała są [...] (robaki płaskie) ponieważ przestrzeń tę wypełnia parenchyma (swoista tkanka łączna gromadząca zapasy pokarmowe oraz rozprowadzająca na drodze osmozy produkty przemiany materii).
źródło: NKJP: Internet
Zgodnie z mezodermalną teorią pochodzenia komórek mikrogleju monocyty infiltrują parenchymę mózgu we wczesnych okresach życia embrionalnego jako mikroglej amebowaty.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. parenchyma
parenchymy
D. parenchymy
parenchym
C. parenchymie
parenchymom
B. parenchymę
parenchymy
N. parenchymą
parenchymami
Ms. parenchymie
parenchymach
W. parenchymo
parenchymy
-
gr. pará 'przy, obok, poza (czymś)' + gr. énchȳmos 'soczysty, bogaty w soki'