-
1.b
choreog. styl tańca stworzony w 2. połowie XX wieku w Stanach Zjednoczonych, inspirowany funkiem - gatunkiem muzycznym, charakteryzujący się tendencją do improwizacji i wymyślania nowych figur, pochyloną postawą tańczących i ich nagłymi ruchami, a także nieskrępowanym wyrażaniem radości płynącej z tańca -
[fank] lub [faŋk]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka -
synonimy: funky I
-
Przy gorących rytmach będzie można popróbować najmodniejszych technik, począwszy od tańca nowoczesnego, poprzez funk i r’n’b, po ogniste tańce latynoskie.
źródło: NKJP: Michał Jankowiak: Festiwal, warsztaty, wernisaże, Polska Głos Wielkopolski, 2006-08-11
Chcesz nauczyć się tańczyć hip-hop, funk albo electro?
źródło: NKJP: (mst): Naucz się tańca, Gazeta Krakowska, 2007-03-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2, m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. funk
funki
D. funka
funku
funków
C. funkowi
funkom
B. funka
funk
funki
N. funkiem
funkami
Ms. funku
funkach
W. funku
funki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang.