-
1.b
choreog. styl tańca stworzony w 2. połowie XX wieku w Stanach Zjednoczonych, inspirowany funky - gatunkiem muzycznym, charakteryzujący się tendencją do improwizacji i wymyślania nowych figur, pochyloną postawą tańczących i ich nagłymi ruchami, a także nieskrępowanym wyrażaniem radości płynącej z tańca -
[fanki] lub [faŋki]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka -
synonimy: funk I
-
- tańczyć funky
-
Nauczyłam się nie tylko tańczyć funky, ale przede wszystkim ruszać się, oddychać, obserwować swój organizm, nie poddawać się zmęczeniu.
źródło: NKJP: JOD: Miejskie sprawy, Gazeta Poznańska, 2006-08-28
- W przypadku flamenco, funky, afro i tańca jazzowego przewaga pań to żadna bariera - dodała Jolanta Masłowska. - Jedynie tango wymaga dwojga.
źródło: NKJP: (MAWI): Pęd do flamenco, Dziennik Łódzki, 2002-04-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. funky
funky
D. funky
funky
C. funky
funky
B. funky
funky
N. funky
funky
Ms. funky
funky
W. funky
funky
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. amer.