-
2.
duży wóz konny służący do przewożenia ludzi lub towarów -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
- furgon aresztancki, wojskowy
-
Mundurowi bez najmniejszych problemów wsadzili Kitty do aresztanckiego furgonu. Jeden z nich wszedł za nią pod plandekę, drugi zajął miejsce na koźle i zaciął konia batem.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Widma w mieście Breslau, 2005
[...] przeżył swego konia; nie umarł ze zmartwienia, nie powiesił się po stracie, nie utopił w Wiśle. Porąbał furgon, porąbał dorożkę, a drzewem tym palił całą następną zimę. Ale przy koniach pozostał do końca, prawie do końca.
źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971
Zaspani woźnice odsyłali mnie od furgonu do furgonu.
źródło: NKJP: Jan Józef Szczepański: Polska jesień, 1955
W niektórych miejscach podobno z braku koni, ludzie zaprzęgali się do pługa i dopiero Niemcy, gdy to zobaczyli, pozwolili im orać swoimi końmi od furgonów wojskowych.
źródło: NKJP: Radomsko z początku XX wieku. Pamiętnik gimnazjalisty (38), Gazeta Radomszczańska, 2009-04-15
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. furgon
furgony
D. furgonu
furgonów
C. furgonowi
furgonom
B. furgon
furgony
N. furgonem
furgonami
Ms. furgonie
furgonach
W. furgonie
furgony
-
fr. fourgon 'furgon; wagon bagażowy'