poklęczeć - Wielki słownik języka polskiego PAN

spędzić jakiś czas, będąc w pozycji klęczącej

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Religia – kościół

sakramenty i obrzędy religijne

Dobrym pomysłem jest także zakup do biura kilku klęczników, które np. mogłyby stać w pomieszczeniu, do którego wszyscy pracownicy mieliby wolny dostęp i mogli dzięki temu zastępować co jakiś czas krzesło właśnie klęcznikiem. Trochę siedzieliby na krześle, trochę poklęczeli z wyprostowanymi plecami.

źródło: NKJP: Praca i Zdrowie, 2008-06-17

Podczas pielgrzymki do Watykanu w 2000 r. miałem okazję uścisnąć dłoń Ojca Świętego i poklęczeć przy jego fotelu.

źródło: NKJP: Waldemar Kujawa: W sercu taki żal..., Gazeta Poznańska, 2005-04-05

Już samo wejście do katedry przez potrójny portal o romańskiej stylistyce (pozostałość po wcześniejszej romańskiej świątyni) może rzucić (i rzuca) na kolana, zresztą po to tu przyjechałem, aby poklęczeć i tak ukorzyć się przed Bogiem, jak i nauczyć się pokory twórczej.

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	poklęczę	poklęczymy
2 os.	poklęczysz	poklęczycie
3 os.	poklęczy	poklęczą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poklęczałem +(e)m poklęczał	poklęczałam +(e)m poklęczała	poklęczałom +(e)m poklęczało	poklęczeliśmy +(e)śmy poklęczeli	poklęczałyśmy +(e)śmy poklęczały
2 os.	poklęczałeś +(e)ś poklęczał	poklęczałaś +(e)ś poklęczała	poklęczałoś +(e)ś poklęczało	poklęczeliście +(e)ście poklęczeli	poklęczałyście +(e)ście poklęczały
3 os.	poklęczał	poklęczała	poklęczało	poklęczeli	poklęczały

bezosobnik: poklęczano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		poklęczmy
2 os.	poklęcz	poklęczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poklęczałbym bym poklęczał	poklęczałabym bym poklęczała	poklęczałobym bym poklęczało	poklęczelibyśmy byśmy poklęczeli	poklęczałybyśmy byśmy poklęczały
2 os.	poklęczałbyś byś poklęczał	poklęczałabyś byś poklęczała	poklęczałobyś byś poklęczało	poklęczelibyście byście poklęczeli	poklęczałybyście byście poklęczały
3 os.	poklęczałby by poklęczał	poklęczałaby by poklęczała	poklęczałoby by poklęczało	poklęczeliby by poklęczeli	poklęczałyby by poklęczały

bezosobnik: poklęczano by

bezokolicznik: poklęczeć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: poklęczawszy

gerundium: poklęczenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	poklęczenie	poklęczenia
D.	poklęczenia	poklęczeń
C.	poklęczeniu	poklęczeniom
B.	poklęczenie	poklęczenia
N.	poklęczeniem	poklęczeniami
Ms.	poklęczeniu	poklęczeniach
W.	poklęczenie	poklęczenia

Pochodzenie

Zob. klęczeć