odklęczeć - Wielki słownik języka polskiego PAN

pot. spędzić jakiś czas, wyznaczony przez kogoś, jakieś okoliczności lub osobistą chęć, będąc w pozycji klęczącej

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Religia – kościół

sakramenty i obrzędy religijne

Przeżyjesz taką radość, taki zachwyt - aż do zawrotu głowy. I wtedy już wszystko wiesz: że było warto. Warto było odstać tyle Mszy świętych, warto było odklęczeć tyle pacierzy.

źródło: NKJP: Mieczysław Maliński (ks.): Zamyślenia, 1998

[...] posłusznie informuję, że gdy już odklęczę swoje na grochu, będę się starał nie popełnić więcej takiego błędu.

źródło: NKJP: Internet

Msza święta już nie była nie tylko świętowaniem rocznicowym, ale nawet nie była ofiarą. [...] Była obcym obrzędem, niezrozumiałym, który należało odstać, odklęczeć, odśpiewać w każdą niedzielę, pod groźbą popełnienia grzechu ciężkiego.

źródło: NKJP: Barbarzyńcy chrześcijanie, Dziennik Polski, 2006-04-07

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	odklęczę	odklęczymy
2 os.	odklęczysz	odklęczycie
3 os.	odklęczy	odklęczą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odklęczałem +(e)m odklęczał	odklęczałam +(e)m odklęczała	odklęczałom +(e)m odklęczało	odklęczeliśmy +(e)śmy odklęczeli	odklęczałyśmy +(e)śmy odklęczały
2 os.	odklęczałeś +(e)ś odklęczał	odklęczałaś +(e)ś odklęczała	odklęczałoś +(e)ś odklęczało	odklęczeliście +(e)ście odklęczeli	odklęczałyście +(e)ście odklęczały
3 os.	odklęczał	odklęczała	odklęczało	odklęczeli	odklęczały

bezosobnik: odklęczano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		odklęczmy
2 os.	odklęcz	odklęczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odklęczałbym bym odklęczał	odklęczałabym bym odklęczała	odklęczałobym bym odklęczało	odklęczelibyśmy byśmy odklęczeli	odklęczałybyśmy byśmy odklęczały
2 os.	odklęczałbyś byś odklęczał	odklęczałabyś byś odklęczała	odklęczałobyś byś odklęczało	odklęczelibyście byście odklęczeli	odklęczałybyście byście odklęczały
3 os.	odklęczałby by odklęczał	odklęczałaby by odklęczała	odklęczałoby by odklęczało	odklęczeliby by odklęczeli	odklęczałyby by odklęczały

bezosobnik: odklęczano by

bezokolicznik: odklęczeć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: odklęczawszy

gerundium: odklęczenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	odklęczenie	odklęczenia
D.	odklęczenia	odklęczeń
C.	odklęczeniu	odklęczeniom
B.	odklęczenie	odklęczenia
N.	odklęczeniem	odklęczeniami
Ms.	odklęczeniu	odklęczeniach
W.	odklęczenie	odklęczenia

Składnia

+

odklęczeć

+

CO

Pochodzenie

Zob. klęczeć