-
1.
filoz. prąd filozoficzny powstały w drugiej połowie XX wieku, głoszący braki oraz subiektywność wszelkich wielkich narracji ideowych i artystycznych z przeszłości, na których opierało się i opiera ludzkie myślenie oraz poczucie estetyki -
Ms. lp wymawiany: [postmoderniźmie] lub [postmodernizmie].
-
[postmodernism] lub [postmodernizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
synonimy: ponowoczesność
postnowoczesność
-
To postmodernizm [...] z jego relatywizmem poznawczym oraz etycznym, zniesieniem dystynkcji między kulturą „wysoką” a masową, między sztuką a konsumeryzmem, z jego ahistoryzmem i zdolnością do przepisywania na nowo historii, triumfuje we współczesnej Polsce.
źródło: NKJP: Maciej Zięba: Po szkodzie? Przed szkodą?: o Polsce, kapitalizmie i kontemplacji, 1996
Jean Baudrilliard uważany jest za jednego z najważniejszych na świecie teoretyków i badaczy postmodernizmu.
źródło: NKJP: Polecamy, CKM, nr 8, 1999
[...] à propos, wszystko wskazuje na to, że postmodernizm lada moment zostanie ostatecznie przezwyciężony i pogrzebany na śmietniku historii filozofii.
źródło: NKJP: Internet
Zarówno we współczesnym postmodernizmie, jak i w XIX-wiecznym romantyzmie, znajdujemy reakcję przeciwko bezkrytycznej apoteozie nauki i racjonalności oraz towarzyszącym jej iluzjom.
źródło: NKJP: Józef Życiński: Ziarno samotności, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. postmodernizm
postmodernizmy
D. postmodernizmu
postmodernizmów
C. postmodernizmowi
postmodernizmom
B. postmodernizm
postmodernizmy
N. postmodernizmem
postmodernizmami
Ms. postmodernizmie
postmodernizmach
W. postmodernizmie
postmodernizmy
Inne uwagi
Zwykle lp