dekonstrukcja

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. w kulturze

  • Definicja

    3.

    kultur.  działanie artystyczne lub naukowe polegające na celowym zaburzaniu konstrukcji czegoś, unieważnianiu reguł bądź deformowaniu obiektów w celu uzyskania nowych jakości
  • Noty o użyciu

    W pracach naukowych z dziedziny humanistyki wyraz występuje jako termin, mający różne definicje w zależności od autora.

  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    nazwy działań intelektualnych człowieka


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

  • Połączenia
    • dekonstrukcja języka, mitu, narracji, tekstów
    • metody dekonstrukcji
    • dokonać/dokonywać dekonstrukcji
    • coś ulega dekonstrukcji
    • coś prowadzi do dekonstrukcji
  • Cytaty

    Dekonstrukcja języka potocznego nic nam ciekawego nie powie, ani o nas, naszych myślach, ani o świecie, ani wreszcie o języku. Inaczej jest w przypadku języka filozofii, tu dzieją się ciekawsze rzeczy.

    źródło: NKJP: Piotr Dehnel: Dekonstrukcja – rozumienie – interpretacja Studia z filozofii współczesnej i nie tylko, 2006

    Dla kubistów dekonstrukcja i dysharmonia stały się podstawową estetyczną regułą.

    źródło: NKJP: Piotr Sarzyński: Szpetna sztuka, Polityka, 2007-10-20

    W stosunku do prozy Prousta i Tomasza Manna wyróżnia go metoda dekonstrukcji. Unowocześnia modernizm od wewnątrz, poddając go ciśnieniom nowych doświadczeń [...].

    źródło: NKJP: Tadeusz Drewnowski: Próba scalenia: obiegi, wzorce, style: literatura polska 1944-1989, 1997

    Bycko pracowicie dokonuje dekonstrukcji klasycznego, zrodzonego w Ameryce mitu Warhola, tak by można go było przepisać w dostępnym dla wrażliwości Rusinów kodzie, a jednocześnie nie stracić pop-artowej istoty Dzieła Artysty.

    źródło: NKJP: Edwin Bendyk: Zatruta studnia: rzecz o władzy i wolności, 2002

    W „Bachantkach” Eurypidesa, wystawionych w lutym 2001 w Rozmaitościach, zachowując w zasadzie układ tragedii, dokonał dekonstrukcji dionizyjskiego mitu, ukazując bóstwo jako bestię, a rytuał zmieniając w rzeź.

    źródło: NKJP: Paszporty Polityki 2001, Polityka, 2002-01-05
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dekonstrukcja
    		 dekonstrukcje
    D. dekonstrukcji
    		 dekonstrukcji
    		 neut
    dekonstrukcyj
    		 char
    C. dekonstrukcji
    		 dekonstrukcjom
    B. dekonstrukcję
    		 dekonstrukcje
    N. dekonstrukcją
    		 dekonstrukcjami
    Ms. dekonstrukcji
    		 dekonstrukcjach
    W. dekonstrukcjo
    		 dekonstrukcje

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Składnia
    bez ograniczeń + dekonstrukcja +
    (CZEGO)
  • Pochodzenie

    ang. deconstruction

    fr. déconstruction

    niem. Dekonstruktion

    konstrukcja

    Od: