-
ustna lub pisemna uwaga wyrażająca niezadowolenie z czyjegoś niewłaściwego postępowania
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
-
-
- publiczne; delikatne, łagodne, ostre, surowe napomnienie
- kara napomnienia
- udzielić napomnienia
- ukarać napomnieniem
-
|
Pasażer o mandacie prawie zapomniał, ale w sobotę w skrzynce pocztowej znalazł napomnienie z nakazem podwójnej zapłaty i pokrycia kosztów postępowania.
źródło: NKJP: Konrad Przezdzięk: Podwójna kara, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-10-12
|
|
Mali ludzie często błądzili, jednak po wysłuchaniu surowego napomnienia poprawiali się natychmiast.
źródło: NKJP: Magdalena Strzałkowska: Strasznie być musi, Polityka, 2001-06-23
|
|
Kardynał Dziwisz udzielił księdzu napomnienia.
źródło: NKJP: Wojciech Harpula: Nie cierpię słowa lustracja, Gazeta Krakowska, 2006-06-09
|
|
Aż 317 żółtych kartoników to napomnienia za niezgodne z przepisami faule.
źródło: NKJP: Brutalność kosztuje, Dziennik Polski, 1998-12-04
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
napomnienie
|
napomnienia
|
|
| D. |
napomnienia
|
napomnień
|
|
| C. |
napomnieniu
|
napomnieniom
|
|
| B. |
napomnienie
|
napomnienia
|
|
| N. |
napomnieniem
|
napomnieniami
|
|
| Ms. |
napomnieniu
|
napomnieniach
|
|
| W. |
napomnienie
|
napomnienia
|
|
-
|
+ |
napomnienie |
+ |
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1564,
SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 10.10.2017