upuścić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przestać trzymać kogoś lub coś i przez to spowodować upadek kogoś lub czegoś w dół

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

upuścić talerz, szklankę, butelkę, wazon, naczynia, tacę, garnek, łyżkę, nóż; książkę, telefon; chustkę; dziecko
upuścić na ziemię, na podłogę, na posadzkę, na chodnik
upuścić i rozbić

	Postanowiłem, że od początku dam się poznać jako osoba niezgrabna, ciapa, fajtłapa. Tu się potknąłem, tam coś zgubiłem, upuściłem z ręki. źródło: NKJP: (X): Agent, to ja, Dziennik Polski, 2002-03-29
	Ewelina jakby wahając się, czy nie upuścić talerzyka z tym niedojedzonym ciastkiem na podłogę, nagle rozpłakała się. źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996
	Ręce okropnie jej osłabły, bała się, że upuści siekierę na podłogę. źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007
	[...] Paragon upuścił na ziemię talerz po zupie, a Mandżaro tak zbaraniał, że łyżkę zamiast do ust uniósł do ucha. źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962
	Na pierwszych dwóch miejscach znalazło się upuszczenie telefonu na ziemię lub zgniecenie w zbyt ciasnej kieszeni dżinsów. źródło: NKJP: Marcin Opolski: Telefony utopione w toalecie, Dziennik Internautów, 2005-11-17

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upuściłem +(e)m upuścił	upuściłam +(e)m upuściła	upuściłom +(e)m upuściło	upuściliśmy +(e)śmy upuścili	upuściłyśmy +(e)śmy upuściły
2 os.	upuściłeś +(e)ś upuścił	upuściłaś +(e)ś upuściła	upuściłoś +(e)ś upuściło	upuściliście +(e)ście upuścili	upuściłyście +(e)ście upuściły
3 os.	upuścił	upuściła	upuściło	upuścili	upuściły

bezosobnik: upuszczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		upuśćmy
2 os.	upuść	upuśćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upuściłbym bym upuścił	upuściłabym bym upuściła	upuściłobym bym upuściło	upuścilibyśmy byśmy upuścili	upuściłybyśmy byśmy upuściły
2 os.	upuściłbyś byś upuścił	upuściłabyś byś upuściła	upuściłobyś byś upuściło	upuścilibyście byście upuścili	upuściłybyście byście upuściły
3 os.	upuściłby by upuścił	upuściłaby by upuściła	upuściłoby by upuściło	upuściliby by upuścili	upuściłyby by upuściły

bezosobnik: upuszczono by

bezokolicznik: upuścić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: upuściwszy

gerundium: upuszczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: upuszczony

odpowiednik aspektowy: upuszczać

+

upuścić

+

CO + (z CZEGO) + (na CO)

Zob. puścić