upuścić - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

pot. obniżyć cenę

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

czynności, przedmioty związane z pieniędzmi

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Biznes

handel i usługi

Rosjanie upuszczą nam ceny.

źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upuściłem +(e)m upuścił	upuściłam +(e)m upuściła	upuściłom +(e)m upuściło	upuściliśmy +(e)śmy upuścili	upuściłyśmy +(e)śmy upuściły
2 os.	upuściłeś +(e)ś upuścił	upuściłaś +(e)ś upuściła	upuściłoś +(e)ś upuściło	upuściliście +(e)ście upuścili	upuściłyście +(e)ście upuściły
3 os.	upuścił	upuściła	upuściło	upuścili	upuściły

bezosobnik: upuszczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		upuśćmy
2 os.	upuść	upuśćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upuściłbym bym upuścił	upuściłabym bym upuściła	upuściłobym bym upuściło	upuścilibyśmy byśmy upuścili	upuściłybyśmy byśmy upuściły
2 os.	upuściłbyś byś upuścił	upuściłabyś byś upuściła	upuściłobyś byś upuściło	upuścilibyście byście upuścili	upuściłybyście byście upuściły
3 os.	upuściłby by upuścił	upuściłaby by upuściła	upuściłoby by upuściło	upuściliby by upuścili	upuściłyby by upuściły

bezosobnik: upuszczono by

bezokolicznik: upuścić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: upuściwszy

gerundium: upuszczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: upuszczony

odpowiednik aspektowy: upuszczać

+

upuścić

+

CO + (KOMU)

Zob. puścić