-
1.
taki, o którym można powiedzieć raczej, że nie ma rumieńców, niż że je ma -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd -
- bladawy człowiek, mężczyzna; bladawa kobieta, skóra; bladawe oblicza, twarze
-
Agnieszka uśmiechnęła się. Bladawa, choć pulchna pacjentka odpowiedziała wygięciem ust.
źródło: NKJP: Piotr Zaremba: Plama na suficie, 2004
Ja sama od kilku miesięcy spożywam soczki marchwiowe dzień w dzień i nieco poprawił mi się kolor karnacji, a z natury też bladawa jestem.
źródło: NKJP: Internet
Kiedyś podszedł do mnie na takim przyjęciu smutnawy, bladawy i łysawy pan, uścisnął mi rękę jakoś znacząco i powiedział: „Rozdziobią nas kruki, wrony”.
źródło: NKJP: Monika Żeromska: Wspomnienia, 2007
Obrazy ukazujące zazwyczaj bladawych ludzi, zdających się czekać na coś nieokreślonego, można interpretować jako odzwierciedlenie sytuacji w Niemczech [...]
źródło: Internet: Sztuki plastyczne – pole dla nowych pomysłów (tatsachen-ueber-deutschland.de/pl/kultura)
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. bladawy
bladawy
bladawy
bladawe
bladawa
D. bladawego
bladawego
bladawego
bladawego
bladawej
C. bladawemu
bladawemu
bladawemu
bladawemu
bladawej
B. bladawego
bladawego
bladawy
bladawe
bladawą
N. bladawym
bladawym
bladawym
bladawym
bladawą
Ms. bladawym
bladawym
bladawym
bladawym
bladawej
W. bladawy
bladawy
bladawy
bladawe
bladawa
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. bladawi
bladawi
bladawe
bladawe
D. bladawych
bladawych
bladawych
bladawych
C. bladawym
bladawym
bladawym
bladawym
B. bladawych
bladawych
bladawych
bladawe
N. bladawymi
bladawymi
bladawymi
bladawymi
Ms. bladawych
bladawych
bladawych
bladawych
W. bladawi
bladawi
bladawe
bladawe
-
Zob. blady