-
3.
taki, który jest mało intensywny i o którym można powiedzieć raczej, że oświetla słabo, niż że oświetla mocno -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
kolory i światło -
- bladawy księżyc; bladawa mgła, poświata, smuga; bladawe słońce, światło; blade promienie słońca
-
Usiedliśmy przy fontannie, z twarzami wycelowanymi w bladawe słońce. Poczułam chłód ciągnący od przemoczonego drewna.
źródło: NKJP: Ewa Przybylska: Dotyk motyla, 1994
Z jaskini tej prowadziło gdzieś dalej wąskie przejście, dobiegało stamtąd bladawe światło karbidówki.
źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1957
[...] z rozrośniętego krzaka leszczyny zaczął wychylać się bladawy jeszcze księżyc.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996
Nawet w bladawym słońcu spóźnionego przedwiośnia katedra Św. Jana w Wilmington wydaje się oazą świetlistego spokoju.
źródło: NKJP: Jan Kalabiński: Spór o granice praw obywatelskich w Stanach Zjednoczonych, Gazeta Wyborcza, 1996-04-26
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. bladawy
bladawy
bladawy
bladawe
bladawa
D. bladawego
bladawego
bladawego
bladawego
bladawej
C. bladawemu
bladawemu
bladawemu
bladawemu
bladawej
B. bladawego
bladawego
bladawy
bladawe
bladawą
N. bladawym
bladawym
bladawym
bladawym
bladawą
Ms. bladawym
bladawym
bladawym
bladawym
bladawej
W. bladawy
bladawy
bladawy
bladawe
bladawa
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. bladawi
bladawi
bladawe
bladawe
D. bladawych
bladawych
bladawych
bladawych
C. bladawym
bladawym
bladawym
bladawym
B. bladawych
bladawych
bladawych
bladawe
N. bladawymi
bladawymi
bladawymi
bladawymi
Ms. bladawych
bladawych
bladawych
bladawych
W. bladawi
bladawi
bladawe
bladawe
-
Zob. blady