maszynista (na kolei) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

osoba, która prowadzi pociąg

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Transport

transport lądowy

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

zawody

28-letni, 43-letni; starszy; kolejowy; nietrzeźwy, pijany maszynista
maszynista ekspresu, elektrowozu, kolei (państwowych), lokomotywy, metra, parowozu, PKP, pociągu, pojazdów trakcyjnych, składu (towarowego)
maszynista na kolei
budka, kabina, miejsce; praca, stanowisko, uprawnienia; pomocnik; błąd, czujność maszynisty
podwyżki, praca dla maszynistów
kandydat na maszynistę
maszynista kieruje, trąbi, gwiżdże, zatrzymuje pociąg
kształcić maszynistów
być, zostać maszynistą

	Maszynista składu towarowego relacji Bytom-Medyka nie zdołał wyhamować i rozpędzony pociąg rozjechał kobietę na śmierć. źródło: NKJP: (mab): Samobójstwo na torach, Dziennik Polski, 2003-08-08
	[...] rozczarowało go, że maszynista - pan i władca pochłaniającej kilometry maszyny - widzi w istocie tak niewiele [...]. O ileż przyjemniej by było, gdyby budka maszynisty znajdowała się z przodu i można by obserwować, jak tor wbiega pod dolne krawędzie okien. źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Wyspy szerszenia, 2008
	Nieznajomy nazywał się Klimiuk. Był maszynistą na kolei. Oprócz prowadzenia pociągów zajmował się, rzecz oczywista, rewolucją. źródło: NKJP: Włodzimierz Pawluczuk: Judasz, 2004
	Podkłady kolejowe z syberyjskiej jodły w szerokotorowej Linii Hutniczo-Siarkowej [...]obecnie próchnieją w zastraszającym tempie. Tory ruszają się, maszyniści prowadzą pociągi z duszą na ramieniu. źródło: NKJP: Mieszanka, Gazeta Wyborcza, 1992-12-17

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

niem. Maschinist