-
1.
pręt o zaostrzonym końcu służący do nakłuwania czegoś -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
sprzęty domowe i przedmioty codziennego użytku -
hiperonimy: pręt
-
- metalowy, żelazny; ostry szpikulec
- szpikulec do lodu, do szaszłyków
- wbić/wbijać szpikulec
- nabić coś, nadziać coś na szpikulec
-
Były gwiazdor rockowy i właściciel klubu nocnego w San Francisco ginie we własnym łóżku, zamordowany szpikulcem do lodu.
źródło: NKJP: Internet
Noże i szpikulce do mięsa były brązowe w kościanej okładzinie.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Piołun i miód, 2003
[...] pączek nie zanurzył się nawet wtedy, gdy mistrz nakłuł go w kilku miejscach drewnianym szpikulcem.
źródło: NKJP: Jagna Kaczanowska: Superpączek rekordzista, Super Express, 1998
Wieczorem w recepcji hotelu dostaliśmy żelazne szpikulce, którymi nakłuwaliśmy piasek na brzegu oceanu w poszukiwaniu tutejszego smakołyku: wielkich mięczaków [...].
źródło: NKJP: Filip Bajon: Kolekcjonuję plaże, Polityka, 2008-07-05
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. szpikulec
szpikulce
D. szpikulca
szpikulców
C. szpikulcowi
szpikulcom
B. szpikulec
szpikulce
N. szpikulcem
szpikulcami
Ms. szpikulcu
szpikulcach
W. szpikulcu
szpikulce
-
+ szpikulec + (do CZEGO) -
Od: szpic (zob.) z wtórnym przyrostkiem -ulec, wyabstrahowanym w zapożyczeniach niemieckich z drugim członem holz 'drzewo': Hemmholz > hamulec, Bauholz 'belka' > bawulec, Richtholz > rychtulec. Ten typ derywacyjny znalazł oparcie w rodzimych rzeczownikach typu krzywulec 'krzywe drzewo', parchulec, śniegulec, nagulec.
Wygłosowe, przedprzyrostkowe -k (szpik-) być może pod wpływem czasownika pikać, w sekundarnym znaczeniu 'przenikać, kłuć (jakby szpilką)'.