udręczyć się (nacierpieć się) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. doświadczyć długotrwałych cierpień fizycznych bądź psychicznych doprowadzających do granic wytrzymałości

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Określenia fizyczności człowieka

sprawność i wydolność organizmu

Zdrową (choć czasy nie były zdrowe) cześć swojego życia udręczyłem się w PRL-u.

źródło: Internet: blogpress.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	udręczyłem się +(e)m się udręczył	udręczyłam się +(e)m się udręczyła	udręczyłom się +(e)m się udręczyło	udręczyliśmy się +(e)śmy się udręczyli	udręczyłyśmy się +(e)śmy się udręczyły
2 os.	udręczyłeś się +(e)ś się udręczył	udręczyłaś się +(e)ś się udręczyła	udręczyłoś się +(e)ś się udręczyło	udręczyliście się +(e)ście się udręczyli	udręczyłyście się +(e)ście się udręczyły
3 os.	udręczył się	udręczyła się	udręczyło się	udręczyli się	udręczyły się

bezosobnik: udręczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		udręczmy się
2 os.	udręcz się	udręczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	udręczyłbym się bym się udręczył	udręczyłabym się bym się udręczyła	udręczyłobym się bym się udręczyło	udręczylibyśmy się byśmy się udręczyli	udręczyłybyśmy się byśmy się udręczyły
2 os.	udręczyłbyś się byś się udręczył	udręczyłabyś się byś się udręczyła	udręczyłobyś się byś się udręczyło	udręczylibyście się byście się udręczyli	udręczyłybyście się byście się udręczyły
3 os.	udręczyłby się by się udręczył	udręczyłaby się by się udręczyła	udręczyłoby się by się udręczyło	udręczyliby się by się udręczyli	udręczyłyby się by się udręczyły

bezosobnik: udręczono by się

bezokolicznik: udręczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: udręczywszy się

gerundium: udręczenie się

Zob. dręczyć