portretowy

W warstwie literackiej Bogdan Pięczka zwraca uwagę na poetyckość opisu, próby tworzenia literackiego eseju i krytyki, wplatanie w narrację szkicu portretowego.

źródło: NKJP: (MARS): Literatura faktu, Dziennik Zachodni, 2001-11-23

[...] portrety cesarzy (od Augusta do Justyniana), występujące w księgach od dziewiątej do osiemnastej, mają te same elementy fizjonomiczne jakie posiadają opisy portretowe bohaterów spod Troi [...].

źródło: NKJP: Waldemar Ceran: Historia i bibliografia rozumowana bizantynologii polskiej (1800-1998), 1999

Pięknie udała mi się też scena portretowa rodziny Kubiewów, siedzącej na pogorzelisku i rozpaczającej przy szczątkach spalonego żywcem bydła. Tę wzruszającą opowieść o tragedii hermańskiego Hioba zakończyłem wzmianką o sytuacji polskiej służby zdrowia, bezradnej wobec Kubiewowego reumatyzmu.

źródło: NKJP: Barbara Kosmowska: Hermańce, 2008

Książka Woźnickiej składa się z trzech części. [...] Druga część jest wielkim studium portretowym często bezimiennych wczasowiczów nadmorskiej plaży, zdawałoby się przypadkowego zbiorowiska ludzkiego, a jednak w proporcjach swoich i niuansach stanowiącego znakomitą replikę całego chyba społeczeństwa.

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008