dziewczęcy

Helena zakręciła się w miejscu, cmoknęła księdza w ramię, przed gościem dygnęła i od razu zawstydziła się tego dziewczęcego dygnięcia.

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987

Zniknęły gdzieś dołeczki i beztroski uśmiech. Spoważniała, może aż za bardzo, a dziewczęca figura wypełniła się i nabrała powabnych, kobiecych kształtów.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

[...] nagle gdzieś z boku rozradowany dziewczęcy głosik wykrzyknął moje imię, a zaraz potem przypadła do mnie jakaś niziutka, krąglutka panienka i dość bezceremonialnie, jak mi się wydało, ucałowała mój policzek.- Cześć, Mireczku! - zapiszczała.

źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski: Gady, 2007

Ulubionym obiektem jego dowcipów była żona Marynia, a zwłaszcza - na początku małżeństwa jej dziewczęca naiwność i niewinność, w latach późniejszych zaś niewieścia ciekawość.

źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Świat zapamiętany, 2002

[..] nagle zrozumiała, że obok jej dziewczęcych pragnień, pożądań i zakochań istnieje jeszcze wiele innych odmian miłości, o których nie wie nic, a, być może, nigdy ich nie pozna.

źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997