-
4.
książk. osoba, która jako jedyna przechowuje w swojej świadomości obraz czegoś -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
prawdy i wartości życiowe -
- depozytariusz prawdy; tradycji; pamięci; wiedzy; tajemnicy
-
Nikt na świecie nie jest jedynym moralnie uprawomocnionym depozytariuszem pamięci Czesława Niemena.
źródło: NKJP: Roman Radoszewski: Czesław Niemen: kiedy się dziwić przestanę...: monografia artystyczna, 2004
To Kościół jest depozytariuszem prawdy, nawet nie właścicielem, tylko depozytariuszem.
źródło: NKJP: Jerzy Sosnowski: Prąd zatokowy, 2003
Za 20-30 lat może się więc okazać, że jedynym żywotnym depozytariuszem wiedzy o transcendencji jest islam.
źródło: NKJP: Paweł Paliwoda: Zapach synów Allaha, 2005
Analfabetyzm sprawiał, że wiedzę o świecie, o własnych dziejach, przekazywano ustnie, z pokolenia na pokolenie. Depozytariuszami tradycji byli więc przede wszystkim starcy.
źródło: NKJP: Aleksander Jackowski: Polska sztuka ludowa, 1974
Kiedy jeden ze studentów wybrał się do Bierunia, okazało się, że pewnych tematów dotyczących Starego Bierunia nie ma już z kim podjąć, ponieważ większość tych ludzi, depozytariuszy wiedzy o dawnym Śląsku, od dawna pracuje w winnicy pańskiej. Musimy się spieszyć, ponieważ stare roczniki odchodzą.
źródło: NKJP: Katarzyna Piotrowiak: Nasze powstania w USA, Dziennik Zachodni, 2009-03-13
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. depozytariusz
depozytariusze
ndepr depozytariusze
depr D. depozytariusza
depozytariuszów
depozytariuszy
C. depozytariuszowi
depozytariuszom
B. depozytariusza
depozytariuszów
depozytariuszy
N. depozytariuszem
depozytariuszami
Ms. depozytariuszu
depozytariuszach
W. depozytariuszu
depozytariusze
ndepr depozytariusze
depr -
+ depozytariusz + CZEGO -
łac. dēpōsitārius