-
4.
pot. przez pewien czas poużywać komputera albo maszyny do pisania, pisząc coś -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
pisanie
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Urządzenia i maszyny
komputery/informatyka -
- postukać na komputerze, na maszynie do pisania
- postukać w klawiaturę, w komputer
-
Basiu, są miejsca w naszym kraju takie, że dzieciaki komputera nie mają. W całej wiosze nie ma ani jednego... A że postukał dwa razy w życiu na lekcji informatyki, to go tylko zniechęciło i zdołowało.
źródło: NKJP: Internet
[...] pali fajki, je krakersy, z rzadka coś zanotuje i od czasu do czasu postuka w komputer.
źródło: NKJP: Jacek Żakowski: Co dalej panie Mrożek, co dalej?, Gazeta Wyborcza, 1996-08-30
Chodzi o to, aby sobie postukać i poklikać. A jak trzeba się przenieść z „wirtualu“ do „realu“, to nasi bohaterowie mówią: dziękujemy, przepraszamy, nie mamy czasu, musimy odebrać pocztę komputerową.
źródło: NKJP: Wiesław Kot, Zdzisław Beryt: Kulturalny poniedziałek, Gazeta Poznańska, 2006-09-18
Dziennikarstwo pisane to niewdzięczne zajęcie. Trzeba trochę pomyśleć o tym, co przelewa się na papier, trzeba potem postukać w komputer czy maszynę do pisania, jeszcze raz przeczytać, a najlepiej kilka razy.
źródło: NKJP: Zmartwiona odpowiedź, Dziennik Polski, 1999-03-12
- Nie. Nie zastanawiałam się, po prostu postukałam trochę na maszynie, ot tak, aby zabić czas, bo... musiałam wyrzucić coś z siebie... - mitygowała się zdumiona, że potraktowali jej bazgroły w poważny sposób.
źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. postukam
postukamy
2 os. postukasz
postukacie
3 os. postuka
postukają
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. postukałem
+(e)m postukał
postukałam
+(e)m postukała
postukałom
+(e)m postukało
postukaliśmy
+(e)śmy postukali
postukałyśmy
+(e)śmy postukały
2 os. postukałeś
+(e)ś postukał
postukałaś
+(e)ś postukała
postukałoś
+(e)ś postukało
postukaliście
+(e)ście postukali
postukałyście
+(e)ście postukały
3 os. postukał
postukała
postukało
postukali
postukały
bezosobnik: postukano
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. postukajmy
2 os. postukaj
postukajcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. postukałbym
bym postukał
postukałabym
bym postukała
postukałobym
bym postukało
postukalibyśmy
byśmy postukali
postukałybyśmy
byśmy postukały
2 os. postukałbyś
byś postukał
postukałabyś
byś postukała
postukałobyś
byś postukało
postukalibyście
byście postukali
postukałybyście
byście postukały
3 os. postukałby
by postukał
postukałaby
by postukała
postukałoby
by postukało
postukaliby
by postukali
postukałyby
by postukały
bezosobnik: postukano by
bezokolicznik: postukać
imiesłów przysłówkowy uprzedni: postukawszy
gerundium: postukanie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. postukanie
postukania
D. postukania
postukań
C. postukaniu
postukaniom
B. postukanie
postukania
N. postukaniem
postukaniami
Ms. postukaniu
postukaniach
W. postukanie
postukania
-
+ postukać + (na CZYM) | (w CO) -
Zob. stukać