defetyzm
-
książk. zwątpienie w powodzenie czegoś lub pozytywny rozwój jakichś zdarzeń
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
- defetyzm i tchórzostwo, defetyzm i zwątpienie
- oskarżenie o defetyzm
- siać, szerzyć defetyzm
- popadać w defetyzm
-
Coraz częściej wyborcy przypisują mu winę za własne niepowodzenia, a jego notowania szybko zbliżają się do punktu, w którym sceptycyzm przechodzi w defetyzm.
źródło: NKJP: Wawrzyniec Smoczyński: Obama blues, Polityka, 2009-11-07
Świadomość zagrożeń i wezwań globalnej polityki międzynarodowej jest nam potrzebna nie po to, by siać defetyzm i zwątpienie, ale by zapobiec potencjalnym komplikacjom i przeszkodom [...].
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 25.05.1995
Trzeba wzniecać społeczną nadzieję, a nie szerzyć defetyzm.
źródło: NKJP: Antoni Długosz: Służyć z radością, 2007
Ratowanie dóbr kultury uniemożliwiała często paranoja NKWD. I tak na przykład konserwatorzy pałacu w Peterhofie, którzy zabezpieczali eksponaty muzeum w przededniu wkroczenia Niemców, zostali oskarżeni o defetyzm i zmuszeni do porzucenia swej pracy.
źródło: NKJP: SKARBY, Gazeta Wyborcza, 1993-11-26
Ale rozmyślanie w kategoriach „mogę nie wrócić”, nie wnosi nic pozytywnego i prowadzi do defetyzmu.
źródło: NKJP: Jarosław Rybak: Najpierw myśli, potem dopiero strzela, Gazeta Wrocławska, 2001-12-11
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. defetyzm
defetyzmy
D. defetyzmu
defetyzmów
C. defetyzmowi
defetyzmom
B. defetyzm
defetyzmy
N. defetyzmem
defetyzmami
Ms. defetyzmie
defetyzmach
W. defetyzmie
defetyzmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. défaitisme