deifikacja

  • książk.  przypisywanie komuś, rzadziej czemuś cech boskich
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    prawdy i wartości życiowe


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    wierzenia i przesądy

    • deifikacja człowieka
  • [...] Deifikacja ukochanej nie tyle podnosiła jej rangę i wartość w oczach kochanka, co tworzyła potężną przeszkodę w zdobyciu miłości.

    źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy: Rycerze w służbie dam i dworu, 2009

    Jądrem tego konglomeratu myślowego była deifikacja świata i człowieka. Wszechświat pojmowany był jako objawienie się Boga w materii [...].

    źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994

    Ten proces, porównywalny z deifikacją starożytnych cesarzy rzymskich, zaczął się już za życia świętego.

    źródło: NKJP: Rafał Jabłoński: Głos Ojca Pio, 2010

    Kulturę i politykę Ameryki cechuje personifikacja dobra i zła. Historycy piszą o deifikacji Lincolna, o kulcie prezydenta.

    źródło: NKJP: Daniel Passent: Imperium Dobra, Polityka, 2003-04-19

    Deifikacja rozumu sprowadziła zwierzęta do poziomu śmieci, a w najlepszym przypadku istot podrzędnych, z którymi nie warto się liczyć, a pomysł, by podlegały one jakimkolwiek etycznym kwalifikacjom albo byśmy mieli wobec nich jakieś moralne obowiązki, przybrał znamiona swawolnego żartu.

    źródło: NKJP: Dariusz Czaja: Lekcje ciemności, 2009

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. deifikacja
    deifikacje
    D. deifikacji
    deifikacji
    neut
    deifikacyj
    char
    C. deifikacji
    deifikacjom
    B. deifikację
    deifikacje
    N. deifikacją
    deifikacjami
    Ms. deifikacji
    deifikacjach
    W. deifikacjo
    deifikacje

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • bez ograniczeń + deifikacja +
    KOGO/CZEGO
  • ang. deification

    fr. déification

    z łac. deificare 'ubóstwiać'

CHRONOLOGIZACJA:
1900, SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2020