-
nadawca wskazuje, że o tym, o czym mowa, trzeba powiedzieć to, wbrew temu, czego można by się spodziewać
-
wyrażenie parentetyczne
-
wykładnik poprawności wnioskowania
-
(quasi)synonimy: kuriozalnie I
-
Z każdym kielichem stawał się - paradoksalnie - coraz bardziej trzeźwy, z toastu na toast robił się coraz bardziej ponury, mroczny i - znowu paradoksalnie - bledszy.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
Zamiast siedmiu godzin pod ziemią - pracowali czternaście, a władza oszczędzała na koszcie dowozu ludzi do pracy. W efekcie, paradoksalnie, wielu górników pracowało przez... 35, 36 dni w miesiącu.
źródło: NKJP: Jarosław Józef Szczepański: Górnik polski, 2005
Paradoksalnie, struktura dzieła otwartego, pozostawiając twórcy praktycznie nieograniczoną swobodę, może ograniczać jednocześnie jego wolność poprzez piętrzenie trudności w dokonaniu logicznego i świadomego artystycznie wyboru.
źródło: NKJP: Maciej Łuczak: Rejs, czyli szczególnie nie chodzę na filmy polskie, 2002
Od tego punktu w czasie rozchodziły się, niby konary potężnego drzewa, linie odkształceń rzeczywistości. A - paradoksalnie - im dalej od pnia, tym grubsze, gęstsze i mocniejsze były to gałęzie: tym bardziej wypaczona historia
źródło: NKJP: Jacek Dukaj: W kraju niewiernych, 2000
-
część mowy: komentarz metatekstowy
-
paradoksalnie, _
ze Zd.oznszyk: stały: antepozycja względem wprowadzanego zdania, może wchodzić w głąb zdania -
Od: paradoks