-
1.
książk. postawa właściwa komuś, kto nie liczy się z faktami i nietrafnie ocenia rzeczywistość oraz wybiera niewłaściwe środki prowadzące do celu -
Ms. lp wymawiany: [irrealiźmie] lub [irrealizmie].
-
[irrealism] lub [irrealizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
antonimy: realizm
-
Działanie racjonalne z punktu widzenia realizacji wyznawanych wartości i na dodatek poddane kontroli etyki sumienia jest dziś przejawem irrealizmu.
źródło: NKJP: Etyka sumienia rozmyta deszczem, Dziennik Polski, 2003-07-04
Dla policji anarchiści dzielą się na nieszkodliwych maniaków, marzycieli o skłonnościach do mistycyzmu, oraz na zdesperowanych fanatyków spalanych żądzą zemsty, męczeństwa i samounicestwienia. Siły porządku zarzucają im negatywizm, irrealizm i egoizm [...].
źródło: NKJP: Daniel Grinberg: Ruch anarchistyczny w Europie Zachodniej 1870-1914, 1994
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. irrealizm
irrealizmy
D. irrealizmu
irrealizmów
C. irrealizmowi
irrealizmom
B. irrealizm
irrealizmy
N. irrealizmem
irrealizmami
Ms. irrealizmie
irrealizmach
W. irrealizmie
irrealizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. irrealism
fr. irréalisme