-
1.
szt. kierunek w sztukach plastycznych, zapoczątkowany w Rosji w latach 20 XX wieku, cechujący się posługiwaniem się liniami i prostymi figurami geometrycznymi -
Ms. lp wymawiany: [konstruktywiźmie] lub [kąstruktywiźmie], [konstruktywizmie] lub [kąstruktywizmie].
-
[konstruktywism] lub [kąstruktywism], [konstruktywizm] lub [kąstruktywizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
prądy, kierunki i kategorie artystyczne -
Nawet krytyka Picabii, Duchampa, Arpa i Maxa Ernsta jest utrzymana w tonie nieagresywnym. Kiedy autor pisze o Mondrianie, o Bauhausie, przechodzi na unizm Strzemińskiego i nawet wspomina suprematyzm Malewicza i konstruktywizm Tatlina [...].
źródło: NKJP: Józef Czapski: Patrząc, 1996
Uprawiał konstruktywizm i dadaizm, abstrakcję i taszyzm, konceptualizm i happening. O swojej twórczości powie: „Przeżyłem w malarstwie wiele” [...].
źródło: NKJP: Beata Matkowska-Święs: Tadeusza Kantora dialog z Hiszpanią, Gazeta Wyborcza, 1999-05-29
Trzeba odróżnić kubizm Picassa od konstruktywizmu.
źródło: NKJP: Aleksander Wat: Mój wiek: pamiętnik mówiony, 1967
Kasia Caruk inspiracji szuka w konstruktywizmie. Wyszywa i haftuje na projektach geometryczne aplikacje.
źródło: NKJP: Magda Konwicka: Młodzi projektanci, Gazeta Wyborcza, 1999-07-31
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konstruktywizm
konstruktywizmy
D. konstruktywizmu
konstruktywizmów
C. konstruktywizmowi
konstruktywizmom
B. konstruktywizm
konstruktywizmy
N. konstruktywizmem
konstruktywizmami
Ms. konstruktywizmie
konstruktywizmach
W. konstruktywizmie
konstruktywizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. constructivisme
ros. konstruktivizm
z łac. constrūctio 'spojenie, budowa'