juwenilia
-
książk. dzieła stworzone przez autora we wczesnej młodości
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka -
- juwenilia poetyckie
-
Zbigniewowi Herbertowi pośmiertnie przypomniane (wedle spadkobierczyni wypomniane) zostały juwenilia dotąd nie drukowane, a będące w posiadaniu ukochanej wówczas kobiety [...].
źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Kto z tej puli?, Dziennik Bałtycki, 2000-01-08
Kolejne dwa utwory wykonane w środę to juwenilia: I koncert fortepianowy C-dur Beethovena i I symfonia e-moll Mendelssohna.
źródło: NKJP: Juwenilia, Dziennik Polski, 2000-04-21
Stereotypy językowe i przedstawieniowe tworzyły swoisty repertuar, który łatwo stawał się systemem ozdobników i komplementów. Nie uniknął tego niebezpieczeństwa i Janicki w swoich juweniliach, gdy na przykład w żywocie arcybiskupa Hipolita umieszczał aluzję do mitycznego Hipolita, syna Tezeusza, tylko na zasadzie współbrzmienia imion.
źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973
Poeci dojrzali niechętnie wracają do juweniliów. Tymczasem Roman Bąk zdecydował się na krok odwrotny.
źródło: NKJP: Stefan Drajewski: Wiersze najmłodsze, 2007-04-18
Krótkie formy prozatorskie - nawet te nie do końca udane albo noszące jeszcze cechy juweniliów - odsłaniają tajniki warsztatu pisarza, ukazują skomplikowany proces dojrzewania talentu i ewolucję intelektualną człowieka rozpoczynającego twórczość parę lat po powstaniu 1863 roku, a schodzącego ze sceny tuż przed wybuchem I wojny światowej.
źródło: NKJP: Jan Tomkowski: Ciemne skrzydła Ikara. Eseje o rozpaczy, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: p3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. juwenilia
D. juweniliów
C. juweniliom
B. juwenilia
N. juweniliami
Ms. juweniliach
W. juwenilia
-
łac. iuvenīlis 'młody, młodzieńczy'